Το δακτυλίδι του Θησέα βρέθηκε τυχαία στην περιοχή των Αναφιώτικων, μέσα στα χώματα που απορρίπτονταν από τις εκσκαφικές εργασίες για την επέκταση του παλαιού Μουσείου τη δεκαετία του 1950...

daxtylidi-anafiotika-mykines-taurokathapsia

Στην επιφάνεια του δακτυλιδιού, που χρονολογείται στον 15ο αι. π.Χ. και ζυγίζει 20 γραμμάρια, απεικονίζεται η δημοφιλής μινωική σκηνή του άλματος πάνω από ταύρο (ταυροκαθάψια), ανάμεσα σε ένα λιοντάρι και σε ένα δέντρο.

Το δακτυλίδι του Θησέα εκτίθεται πρώτη φορά, στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Το «Αθέατο Μουσείο»

Το έκθεμα εγκαινιάζει τη νέα δράση «Αθέατο Μουσείο». Στην Αίθουσα του Βωμού θα παρουσιάζονται κάθε δύο μήνες, για πρώτη φορά επιλεγμένες αρχαιότητες από το πλήθος των αντικειμένων που απλώνονται κάτω από τις πολύβουες αίθουσες και δεν έχουν εκτεθεί ξανά στο ευρύ κοινό. Το Αθέατο Μουσείο προσφέρει την ευκαιρία της προβολής άγνωστων αριστουργημάτων -ευχάριστες εκπλήξεις περιμένουν τους Αθηναίους τους επόμενους μήνες.

Η «μαγική επαλήθευση»

Τα μυκηναϊκά σφραγιστικά δακτυλίδια ήταν προσωπικά αντικείμενα κύρους των πρώτων ελληνόφωνων ηγεμόνων, των Μυκηναίων.

Η συγκεκριμένη επιλογή της παράστασης στο δακτυλίδι που φορούσαν οι άρχοντες των Αθηνών, υποδηλώνει την προτίμηση σε ένα μινωικό θέμα και στους συμβολισμούς του για λόγο που δε γνωρίζουμε, μα που μπορεί να γεννήσει ελεύθερους συνειρμούς.

Το δακτυλίδι του Θησέα, όπως και ένα σύγχρονο θραύσμα λίθινου αγγείου με το ίδιο θέμα από την Ακρόπολη της Αθήνας (αίθουσα 3 του Μουσείου), αναβιώνουν τη σύνδεση του μύθου με τα αρχαιολογικά ευρήματα.

Σύμφωνα με την παράδοση της πόλης, ο πρώτος βασιλιάς - συνοικιστής ο Θησέας, καθυπόταξε την άγρια δύναμη του Μινώταυρου και του πανίσχυρου βασιλιά Μίνωα της Κρήτης. daktilidi-tou-thisea-anafiotika

Κι ένας άλλος αθηναϊκός μύθος που θέλει τον βασιλιά Μίνωα να ρίχνει το δακτυλίδι του στη θάλασσα προκαλώντας τον Θησέα να το βρει, διεκδικεί τη μαγική του επαλήθευση με τον ωραιότερο τρόπο.

Σύμφωνα με πληροφορίες της πρώτης κατόχου προέρχεται από την Ακρόπολη της Αθήνας. Βρέθηκε τυχαία στην περιοχή των Αναφιώτικων, μέσα στα χώματα που απορρίπτονταν από τις εκσκαφικές εργασίες για την επέκταση του παλαιού Μουσείου τη δεκαετία του 1950.

Πηγή